Vanavond in Wageningen bij de jubileumtour geweest. Ik vind het echt vervelend om te zeggen maar ik vond het de minste show die ik ooit van Harry heb gezien. Het begon al met de nummers Meta Sequia en Elixer die hij in mijn optiek erg vlak en zonder (vee)l dynamiek en (kleine) tempo variaties speelde. Dat heb ik in het verleden echt veel mooier gehoord. Jammer ook dat je Elixer niet op nylon snarig speelde vooral omdat die wel op het podium stond. De "band" die vervolgens op het toneel verscheen vond ik erg rommelig spelen. In sommige nummers was het echt tenenkrommend hoe slecht de timing was. Daar kwam bij dat de geluiden van de toetsenist erg nep klonken wellicht door de softsynth geluiden die hij gebruikte? De bassist die op een akoestische gitaar speelde met een oktaver was wel muzikaal maar speelde bas als een gitarist. Voor één nummer kan je dat wel doen maar hij speelde de hele avond zo en je mist dan echt de body en drive die je wel van een echte bas/bassist krijgt. 1984 vond ik als "band" nog het beste overkomen in de eerste helft. Waar ik na de eerste helft al bang voor was werd bewaarheid na de pauze. Harry had aangekondigd dat Vensters volgens het arrangement van Erik van der Wurf zou worden gespeeld maar daar heb ik helaas weinig van gemerkt. De meeste stukken werden te snel gespeeld en over het algemeen klonk het erg rommelig. De toetsen "arrangementen" deden geen recht aan het prachtige origineel en de toetsenist wekte bij mij de indruk dat hij op zijn tenen moest lopen om de verschillende geluiden op tijd paraat te hebben en ook om de partijen goed te spelen. Het "oktaven" stuk op piano klonk gehaast en daar zaten de nodige foute noten in. Ook hier was de onderling timing erg onder de maat. Erg jammer want ik vind het nummer qua compositie briljant maar op deze manier uitgevoerd vond ik het een trieste vertoning. De andere nummers die met de "band" gespeeld werden rammelden aan alle kanten qua timing en de man op de mandoline speelde erg veel onjuiste noten. Ik heb "band" bewust tussen aanhalingstekens staan. De chemie, strakheid en vanzelfsprekendheid die een goede band heeft ontbrak totaal. Het leek wel of de muzikanten voor het eerst samen speelden. Is er dan ook nog iets positiefs te melden? Ja gelukkig wel. Behalve de eerste 2 solostukken vond ik de overige solostukken van Harry erg mooi en zoals ik dat van hem gewend ben. Het laatste nummer "uitgespeeld" speelde Harry zeer intens en vol gevoel en dat raakte mij. Helaas kon deze laatste toegift mijn algehele gevoel over de avond niet meer redden. Nogmaals erg jammer want ik vind Harry een goede gitarist en draag hem al vele jaren een warm hart toe. De eerstvolgende keer dat hij alleen op het podium staat ga ik graag weer naar zijn show toe!








